Lösemili çocuğun anlattıkları tüyleri diken diken etti

Lösemili bir çocuk, Anlattıkları ile tüyleri diken diken ederek Ülke genelinde olduğu Nevşehir’de de büyük üzüntüye yol açtı.

Büyütmek için resme tıklayın

Ülkemizin kanayan yarası lösemili çocuklar hayata sımsıkı tutunmak için mücadelesini sürdürürken, ortaya da tüyleri diken diken ederek anılar çıkıyor. 5 yaşında ki lösemi hastası bir çocuk anlattıkları ile Türkiye’de büyük ses getirdi.

Bu hastalığı yakalandığı günden bu yana başından geçenleri bir bir anlatan “Ne zor șeymiș lösemili çocuk olmak” diyerek insanların içerisini sızlattı.

İşte Lösemili çocuğun tüyleri diken diken eden o anlattıkları;  “5 yaşında ufacık tefeciktim, koşup oynarken bir gün burnum kanadı, bacaklarımda ağrılar oldu. Annem hemen doktora götürdü ve doktorlar ‘Lösemisin’ dediler. Löseminin ne olduğunu bile bilmiyordum. Ama bir adımın olması hoşuma gitmişti… Sonra hastaneye yattım, bir sürü kanlar aldılar, ilaçlar serumlar verdiler. Saçlarım döküldü, ağzımda yaralar açıldı ve ateşler içinde yandım. Annem her gece uyumuyor, başucumda beklerken gizli gizli ağlıyordu. Ona fark ettiğimi belli etmiyordum. Çünkü ben güçlüydüm ve gözle bile görülmeyen minicik kötü bir düşmanı mı yenemeyecektim. Hastanede benim gibi bir sürü saçları dökülmüş, maske takan arkadaşlarım oldu. Zamanla ilaçlara, iğnelere alıştım. Etlerimi, köftemi, sebze çorbalarımı bitirdim, günlük sporlarımı yaptım. İnanıyordum, ben başaracaktım.

“SAÇLARIM DÖKÜLDÜ”

…Bir gün uyandığımda yastığımda avuç avuç saçlarımın dökülmüş, kopmuş olduğunu gördüm. Gözlerime inanamadım. Annemin taramaya, babamın okşamaya kıyamadığı lüle lüle saçlarım kopmuştu. Hemen hemşire ablaya koştum: Hemşire abla bana hemen uhu gibi yapıştırıcı bir şey bulabilir misin? Ne yapacaksın uhuyu? Saçlarımı yapıştıracağım. Üzülme sakın, artık saçların yapışmaz. Ama tedavin bitince yeniden uzar hatta eskisinden daha güzel olur. İstersen ben de kestireyim, ne dersin? Onun da gözlerinden yaşlar akmaya başlamıştı, NE ZOR ȘEYMİȘ LÖSEMİLİ ÇOCUK OLMAK…

Sayamadım ama 6 mı 8 ay mı desem hep böyle yaşadım. Sonra bir gün doktorlarımız toplanıp odama geldi. Lösemili Çocuk sana bir müjdemiz var. Yarın taburcu oluyor ve evine, kardeşlerine, kedine gidiyorsun.

“HERKES BİZİM GİBİ MASKE TAKTI”

Yaşasın artık özgürüm, çocukluğumu doyarak yaşayacağım. Biraz daha sabredecek, evden dışarı çıkmayacak, maskeni çıkartmayacak, kardeşine sarılamayacak, çikolata, kuruyemiş, asitli içecekler içmeyeceksin. Çünkü sen halen Lösemili Çocuksun ve tedavin 3 sene boyunca sürecek. İçimden dedim ki; Yaaa herkes 3 ay maske taktı, 15 gün evden çıkamadı; ’yandık, bittik, sıkıldık’ feryatları ülkemizi sardı. Ben nasıl 3 sene evden, bir odadan, hastaneden çıkamayacağım; sokaklarda koşup oynayamayacağım, anneme babama, kardeşlerime doyasıya sarılıp, onları öpemeyeceğim.  Sevmedim ben bu Lösemili Çocuk adımı…”

AİLELER ZOR GÜNLER GEÇİRİYOR

Bu anlatılanlardan sonra Lösemili bir çocuğun annesi de yaşadıklarını kısa bir şekilde özetleyerek “Sanki ben kötü bir anneymişim gibi suçlandım” demesi de en az lösemili çocuk kadar yürek sızlattı.

İşte annenin o anlattıkları; “Kutay’a hamile olduğumu 5. ayda öğrendim. Hamileliğim psikolojik açıdan çok sorunlu ve yıpratıcı geçti. Hastalığı 1 yaşında başladı. Önceleri teşhis konulamadı. Sonra kan değerleri iyice düşüp ateşi de düşmeyince lösemi olabileceği düşünüldü. O anda çektiğim acıyı, döktüğüm gözyaşlarını anlatamam. 1 yaşındaki çocuğum nasıl lösemi olabilirdi ki? Tüm bunlara sanki ben sebep olmuşum gibi fark edememem, ihmal etmem sebebiyle hastalanmış gibi anlamsız duygulara kapıldım.  Sanki ben kötü bir anneymişim gibi suçlandım…

AİLELER NELER YAPTIKLARINI ANLATIYOR

• Çocuklarımızı parklar yerine hastane koridorlarında oynattık,

• Karneleri yerine kan değerlerine baktık,

• Çocuğumuza hemşire, kendimize psikolog olup kimliklerimizi yitirdik,

 • Onlara pamuk prenses ve yedi cüceler masalı; uçaklar nasıl uçar, mevsimler nelerdir yerine hastane ve Lösemi kurallarını anlattık,

• Bazılarının Corona pandemisinde 3 gün bile takmak istemedikleri maskeleri, bizler 3 yıl boyunca yalnızca gece uyurken çıkardık,

• Çocuklarımız şekerin, çikolatanın, çileğin tadını unuturken, yemekler dışında tadını tek bildikleri pembe, beyaz ilaçlar oldular,

• Anaokulumuz sanki bizim hastanelerimizin poliklinikleriydi,

• Bizim çocuklarımızın doğum günleri tedavilerinin bittiği gün oldu,

• Ne tesadüftür ki herkes bizden kaçarken biz de onlardan kaçtık ama Covid-19 denilen minicik bir virüs hepimizi eşitledi,

• Bütün eş dost ve akrabalarımız bir şey isteriz diye bizlerden uzaklaşıp, yolda selamı sabahı keserken bir tek yanımızda, kanımızda, canımızda LÖSEV vardı, o da yetti bize…

Sizlerde 23 yıldır lösemili çocuklara tamamen bağışlarla hayat veren LÖSEV’e destek olmak, vekâleten Kurban Bağışlarınız ya da Bayram Bağışlarınızla hayat vermek için; LÖSEV Ankara, İstanbul, İzmir, Bursa, Eskişehir, Antalya, Adana, Samsun, Kayseri irtibat ofislerinden, ulusal bankalardaki bağış ekranlarından, 0312 447 06 60 nolu telefondan yâda www.losev.org.tr üzerinden hızlı ve kolay şekilde bağışlarınızı gerçekleştirebilirsiniz.”

16 Tem 2021 - 22:15 Nevşehir/ Nevşehir- Sağlık

Son bir ayda nevsehirkenthaber.com sitesinde 439.205 gösterim gerçekleşti.


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Nevşehir Kent Haber Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Nevşehir Kent Haber Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Nevşehir Kent Haber Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Nevşehir Kent Haber Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.



Nevşehir Markaları

Nevşehir Kent Haber Gazetesi, Nevşehir ile özdeşleşen markaları ağırlıyor.

+90 (384) 212 43 10
Reklam bilgi


Anket Pandemi'de en çok hangi sıkıntıyı yaşadınız?